ปรัชญาของหลักสูตร
1. ปรัชญาของหลักสูตร
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม มุ่งเน้นให้ผู้เรียนมีความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในองค์ความรู้ ผลการวิจัย พัฒนาการทางวิชาชีพและทักษะในกรอบวิชาชีพขั้นสูงด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม และมีการใช้ทักษะการสังเคราะห์และประยุกต์ใช้ผลการวิจัยในการแก้ปัญหาทางวิชาการและวิชาชีพด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมแบบบูรณาการร่วมกับองค์ความรู้ในศาสตร์ด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ และสามารถสื่อสารให้ผู้อื่นเข้าใจในรูปแบบของสื่อต่าง ๆ ได้ พร้อมกับมีจิตสำนึกในจรรยาบรรณวิชาชีพที่ดีงามสำหรับการประกอบวิชาชีพด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมให้กับประเทศไทย ที่สามารถรองรับกับปัญหาทางสิ่งแวดล้อมที่พัฒนาไปพร้อมกับการเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคม ยึดมั่นในคุณธรรมจริยธรรม มีความเป็นผู้นำและมีความรับผิดชอบ ตลอดจนมีวินัยในตนเอง
2. ความสำคัญ
เนื่องจากปัญหาสิ่งแวดล้อมมีความรุนแรงมากขึ้น อันเป็นผลมาจากการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมบนพื้นฐานของทรัพยากรที่มีจำกัดและกระจายตัวไม่ทั่วถึง ภาครัฐได้ตระหนักถึงปัญหาดังกล่าวและได้มีมาตรการต่าง ๆ เพื่อให้การควบคุมและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมมีความเข้มงวดมากขึ้น ซึ่งในการดำเนินการควบคุมและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมจำเป็นต้องมีวิศวกรหรือผู้เชียวชาญที่มีความรู้ในด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม และมีการติดตามและพัฒนาทางเทคโนโลยีอย่างต่อเนื่องเพื่อรับมือกับปัญหาสิ่งแวดล้อมในมิติต่างๆ ที่มีความซับซ้อนของปัญหามากขึ้น โดยเฉพาะการบูรณาการองค์ความรู้ การเข้าใจบริบทของปัญหา และเงื่อนไขสภาพแวดล้อมของประเทศไทยมีความเฉพาะ ส่งผลให้ไม่สามารถใช้เทคโนโลยีและระบบที่นำเข้าจากต่างประเทศมาแก้ไขปัญหาได้ทั้งหมดและมีความจำเป็นที่ต้องศึกษาวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีและออกแบบระบบที่มีความเหมาะสมในการใช้งานภายในประเทศเอง ดังนั้นการพัฒนาวิศวกรหรือผู้เชียวชาญที่มีความรู้ความชำนาญขั้นสูงที่มีความรู้ความเข้าใจกับสภาพปัญหาภายในประเทศได้เป็นอย่างดีในการประยุกต์ความรู้วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมเพื่อจัดการปัญหา จึงมีความสำคัญและความจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อนำไปสู่การพึ่งพาตนเองและเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาอย่างยั่งยืนได้ในที่สุด
วัตถุประสงค์ของหลักสูตร
เนื่องจากปัญหาสิ่งแวดล้อมมีความรุนแรงมากขึ้น อันเป็นผลมาจากการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมบนพื้นฐานของทรัพยากรที่มีจำกัดและกระจายตัวไม่ทั่วถึง ภาครัฐได้ตระหนักถึงปัญหาดังกล่าวและได้มีมาตรการต่าง ๆ เพื่อให้การควบคุมและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมมีความเข้มงวดมากขึ้น ซึ่งในการดำเนินการควบคุมและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมจำเป็นต้องมีวิศวกรหรือผู้เชียวชาญที่มีความรู้ในด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม และมีการติดตามและพัฒนาทางเทคโนโลยีอย่างต่อเนื่องเพื่อรับมือกับปัญหาสิ่งแวดล้อมในมิติต่างๆ ที่มีความซับซ้อนของปัญหามากขึ้น โดยเฉพาะการบูรณาการองค์ความรู้ การเข้าใจบริบทของปัญหา และเงื่อนไขสภาพแวดล้อมของประเทศไทยมีความเฉพาะ ส่งผลให้ไม่สามารถใช้เทคโนโลยีและระบบที่นำเข้าจากต่างประเทศมาแก้ไขปัญหาได้ทั้งหมดและมีความจำเป็นที่ต้องศึกษาวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีและออกแบบระบบที่มีความเหมาะสมในการใช้งานภายในประเทศเอง ดังนั้นการพัฒนาวิศวกรหรือผู้เชียวชาญที่มีความรู้ความชำนาญขั้นสูงที่มีความรู้ความเข้าใจกับสภาพปัญหาภายในประเทศได้เป็นอย่างดีในการประยุกต์ความรู้วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมเพื่อจัดการปัญหา จึงมีความสำคัญและความจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อนำไปสู่การพึ่งพาตนเองและเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาอย่างยั่งยืนได้ในที่สุด
กลุ่มอาชีพเป้าหมายเมื่อจบการศึกษา
(1) วิศวกรสิ่งแวดล้อม และที่ปรึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อม
(2) งานที่เกี่ยวกับวิชาการทางสาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมในสถาบันการศึกษา และสถาบันวิจัย เช่น อาจารย์ นักวิจัย นักวิชาการ เป็นต้น
(3) เจ้าหน้าที่ของรัฐ ตลอดจนองค์กรวิสาหกิจ ที่ดำเนินการเกี่ยวกับวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม ในกรมกองต่างๆ ของรัฐ เช่น กรมควบคุมมลพิษ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย เป็นต้น
(4) ประกอบธุรกิจส่วนตัวด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
ผลลัพธ์การเรียนรู้ที่คาดหวังของหลักสูตร
ELO1: สามารถปฏิบัติตนภายใต้หลักการทางจรรยาบรรณทางวิชาการ วิจัย และวิชาชีพ มีความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคม และข้อบังคับต่าง ๆ ขององค์กรและสังคม
ELO2: สามารถประเมินผลกระทบจากการใช้องค์ความรู้ทางด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมต่อบุคคล องค์กร สังคม และสิ่งแวดล้อม
ELO3: สามารถระบุปัญหา ตั้งสมมุติฐาน และวิเคราะห์ปัญหาทางวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมทั้งในเชิงทฤษฎีและปฏิบัติ
ELO4: สามารถประยุกต์ใช้ความรู้ทั้งในเชิงทฤษฎีและปฏิบัติในการดำเนินการวิจัยอย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
ELO5: สามารถวิเคราะห์และประเมินความน่าเชื่อถือของข้อมูลผลงานทางวิชาการ วิจัย และสิทธิบัตรจากแหล่งข้อมูลที่หลากหลาย
ELO6: สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ทั้งในฐานะผู้ร่วมทีมและผู้นำทีม และมีทัศนคติที่ดีในการทำงาน
ELO7: สามารถใช้คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศในการค้นคว้าและสังเคราะห์ข้อมูล
ELO8: สามารถสื่อสารงานวิศวกรรม วิชาการ และวิจัยได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งทางการพูด และการเขียนรายงาน